kedisel faaliyetler

September 27, 2007 by admin.

Eylul basindan beri kediyi veterinere goturmemiz gerektigine dair soylenmeler ve birsey yapmamalar icindeydik. gecen hafta Denver’a giderken ben yokken Oz kalkisir goturur belki veterinere, su 3 yilda bir yapilmasi gereken kuduz asisini yaptirir diye ummama ragmen tabi ki oyle birsey olmadi.

Dun aksamustu dellenip aradim bizim yasli, siradisi ve salas Dr. Myer’i. eee yarin 9:30 la 12 arasinda gelebilirsiniz dedi. neyse izin falan aldim bu is icin, kafaya koyduk ya bitecek…baska konularda da boyle kararli olmak guzel olurdu tabi, yemiyor o kadari. ohhh gec de kalktik bu sabah. deponun derinliklerinden en son 3 yil once kullandigimiz evcil hayvan tasiyicisini cikardik. baktik icindeki en son ustune kaka yaptigi ve bizim de boncuk boncuk onlari ustunden toplayip attigimiz kat kat katlanmis carsaf duruyor. neyse dursun iyi ya…

Hic yapmadigi kadar korkup miyavladi bu sefer arabada. Oz’u ise birakmak uzere giderken yolun yarisinda beklenmedik bir sekilde bir bok kokusudur burudu arabayi. dedik zcti…baska aciklamasi yok. zctiysa isemistir de…neyse isyerinin onunde kediyi ben kucakladim. ilginc bir sekilde isemeden zcmayi basarmis. ohh kuru kuru…Poklu carsafi Oz icindekileri dokmemeye calisaraktan katladi, arada arabanin icine yuvarlananlar oldu, aldik peceteyle:) sabah sabah kahvalti yapmamisken su olanlara bak diyerekten bir elinde kahve, bagel ve ogleyin yiyecegi sandvic torbasi digerinde poklu carsafla uzaklasti genc adam. kaldik mi biz azbeyaz hanimla basbasa…neyse ihtiyacini gorduyse rahat rahat gideriz…

derken…arkadan bu sefer de ilik ilik, taze cis kokulari gelmeye basladi. inanamiyorum!!! alttki carsafi da atmistik.oooyle tasiyicinin icine birakti eleman. veterinerin parkyerinde elim manzarayla yuzlesmek zorunda kaldim tabi ki. ici gol olmus tasiyici ve sol tarafiyla kuyrugu ipislak cis icinde Azbeyaz. etrafimizda bir koku bulutuyla girdik veterinerin bekleme salonuna ve havasini aninda degistirmeyi basardik.

Neyse Dr. Myer alisik olsa gerek ki takmadi cis durumunu. bizimkine dayadi pesisira asilari. birinde elimi isiriyordu ama yirttim. benim aklim eve gidince kediyi yikamak zorunda oldugum gerceginin otesine gecemiyordu o sirada.

Eve gelir gelmez tasiyiciyi kuvete soktum. sampuan, havlu, eldiven gibi malzemeleri hazirladim. taarruz basliyordu!!! kapagini acar acmaz bizimki ohh geldik havasinda cikmaya calistigi an boynundan kavradigim gibi ustune camasir sepetini kapattim. bu yontemin gecerliligini daha onceki taarruzlarda deneyip gormustuk. suyu acip sepetin deliklerinden on yikama yaptim. hmmm sira geldi sampuana…sepeti kaldirip tek hamlede boynundan kavrayip, diger elimle sampuani boca ettim. ovala, kopurt misler gibi yaptim. ohh tertemiz olduk, islagiz ve durmadan yalaniyoruz. firsat bu firsat biseyler yedim, azicik sakinlestim.

aklima da geldi eger iyi durulanmadiysa zehirlenebilir…offf baktim ki gercekten sol tarafi kopuk icinde hala ve durmadan yaliyor zavallicik. hoop…ikinci turumuzu duzenledik kuvete. bu sefer sepeti giydirmedim. bi havalara girmisim ki…kedi yikadim olm tekbasina otesi var mi? girerim tabi havalara…

yazik yaaa…benden nefret ediyo olabilir mi sevgili gunnuk? ama ama…

Posted in Uncategorized | 3 Comments »