You are currently browsing the hope for better days weblog archives for the day November 12, 2007.
- Uncategorized (72)
- May 7, 2010: geldim yolun yarisina...
- February 28, 2010: bir fincan...
- February 8, 2010: Gidilmeyen Yol
- February 3, 2010: hiç
- December 21, 2009: heryerde kar var...
- December 13, 2009: ozetler...
- October 28, 2009: eserekli...
- October 27, 2009: uyku kardesim ver elini...
- September 20, 2009: onsekiz...
- September 14, 2009: 3 ay...
Blogroll
- almost turkish
- asliberry
- benibakbiyo
- blogcuanne
- cakil'in yeri
- cikolata cikolata
- edamame prensesi
- elif savas
- endiseli peri
- ev cini
- hastalardan ogrendiklerim
- hedikedi
- kek ve kahve
- kırk fırın ekmek
- kitubi
- miso
- montessori
- morkoyun
- ne guzel seyler
- neolitik hanim
- nurturia
- rotten tomatoes
- turkish cookbook
- yavruSu
- yesil erik
- yok ki
- Yok Ki'nin Bebisi
- May 2010
- February 2010
- December 2009
- October 2009
- September 2009
- July 2009
- June 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- August 2007
Archive for November 12, 2007
Mercan Dede ile öğlen keyfi…
November 12, 2007 by admin.
Tam sonbahara yakisir bir gun. Bulutlu, karanlik ama nedense ben genelde boyle gunlerde oldugum gibi karamsar ve depresif degilim. Ustelik de bugun pazartesi…bugun guzel birseyler mi olacak ne?
Kulagimda Ruckus’da aratmayi yeni akil edip buldugum Mercan Dede’nin “Nefes” albumunden oyle dinginlestirici, oyle bizden ezgiler akiyor ki damarlarima…ahhh bu kadar mi guzel olur? Bu kacamak ogle keyfi uzun zamandir neredeyse haftaicinden bile daha yogun gecen haftasonlari yuzunden ihmal ettigim bloguma donmenin simdi tam sirasi dedirtti bana. Ogle tatilinde cikmadim disari, evden getirdigim saglikli yemegimi yiyorum birtaraftan da.
Birkac haftadir uzerinde calistigim projenin final raporu bana doktora tezimi yazdigim gunlerin travmasini tekrar yasatiyor, hatta ayni tikaniklik, kac kere okudugum makalelere geri donuslerde bir satirini bile hatirlamiyor oldugunu farketmenin ertesinde salak olduguna kanaat getirmekle sonuclanan gunler gunleri kovaliyor. Ilham ablanin gelmesini beklemek nafile…
Gecen ay, buradaki bayram kutlamamizin hemen ardindan olusturdugumuz folklor calismalarimiz gelenlerin sayisindaki azalmaya ragmen suruyor. Bir cekirdek grup kaldi yaklasik 10-12 kisilik, oyle devam edecek gibi. Elazig yoresinden 2 oyun ogrendik. Biri “delilo”, digeri “buyukceviz”. Oldukca keyifli, kondusyonlu olanlarimiz bile kar ter icinde kaliyor calismanin ortalarina gelmeden. Turkiye’de gecirdigim 27 yilda ilkokuldaki kisa bir donem disinda folklor oynamayip, gidip dunyanin obur ucunda ogrenmeye baslamak trajikomik ama hic yoktan iyidir.
Simdilik bu kadar…
Posted in Uncategorized | No Comments »