haftasonu mahsulleri

Cuma aksami seyrettik arkadaslarla. Iyi bir film izleyicisiydim eskiden ama yillar yili hollywood filmlerine maruz kalmisligimdan oturu film analiz yetenegimi buyuk olcude yitirmis oldugumu dusunuyorum. Saniyorum bu dusuncemi dogrulayacak bir filmdi No Country for Old Men. Iyi oyuncular (Tommy Lee Jones, Javier Bardem), muziksiz, ya uzun sessizliklerin ya da guney aksanli uzun konusmalarin gectigi modern bir vahsi bati filmi. Guney aksanli konusmalarin cogunu anlayamadigimi utanarak itiraf etmek istiyorum. Akademinin affina siginarak filmi sIkIcI buldugumu belirtmek istiyorum…hem ben kimim ki degil mi dostlar? sIkIlmIsIm, eglenmisim, gozlerimi kisip oyuncularin agizlarina odaklanip soylediklerini desifre etmeye calismisim, kafam patlamis kimin umurunda?

Iste bu tam bana gore bir filmdi. Uzun zamandir gormek istiyordum. Bizim koyun ucuz sinemasina gelmesi de itici faktor oldu tabi. Zeki esprilerle dolu, hayatin icinden, basit ama etkileyici bir konusu var. Juno rolundeki Ellen Page bana hareketleri, konusmasi ve yuruyusuyle bizim salsaci catlak Liz’i hatirlatti. 16 yasinda bir kiz ve ailesinin aniden cikagelen bir hamilelikle yuzlesmesi, ona alismasi, kacinilmaz bir sekilde bebekle beraber buyumesi…Seyredelim, sevelim…

Ahhh ki ne ahh…Aldigim ilk sevgililer gunu hediyesinin cumartesi pazar demeyip sabahin kor vaktinde (ise giderken bile uyanmadigim kadar erken) uyanip sayfalarini acar acmaz beni saatler, gunler boyu esir alacagini, yatagimda sessiz sessiz ziril ziril aglatacagini ne ben ne de hediyeyi veren sevgili bilebilirdik. Son zamanlarda Vedat Turkali’nin “Bir Gun tek Basina” kitabini boyle soluksuz okumustum. Bittiginde de bir daha boyle okuyacagim bir kitap kimbilir ne zaman elime gecer demistim. Yanilmisim. Iki Afgan cocugun ilginc, okurken insanin canini yakan dostluklarinin anlatildigi bir kitap. Cocuklardan birinin, sansli olanin mi demeli bilmiyorum, hayati Rus isgalinden sonra Amerika’da devam ediyor. Basarili bir yazar olmasina ragmen geride biraktigi Hassan’in hayali ve ic hesaplasmalari onun pesini hic birakmiyor. Taliban rejimi altinda kivranan Afganistana kisa sureligine geri dondugunde ise hersey, heryer oyle yabanci ki…

Okurken bana en ilginc gelen seylerden biri kitapta gecen bircok Farsca kelimelenin Turkce’de kullanildigini gormek oldu. Oyun gibiydi. Tashakor, khasta, ghazi, namoos, nikah, istirham, su an aklima gelenler..Dahasi; Nasrettin Hoca (mulla nusraddin diye geciyor kitapta) fikralari vardi. kelimeler bir yana, orta dogulu insanin batidan farkli deger yargilari, saygi-sevgi-namus anlayisi, ve hayati acisiyla tatlisiyla kabullenisinin yanisira iste o deger yargilarinin tehdit altinda oldugunu hissettigindeki gereksiz dikbasliligi ve asiligi…ve cay..ille de demlisinden en bi karasindan bardak bardak cay…

This entry was posted on March 3, 2008 at 2:25 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response or trackback from your own site.