You are currently browsing the hope for better days weblog archives for the day June 19, 2008.
- Uncategorized (72)
- May 7, 2010: geldim yolun yarisina...
- February 28, 2010: bir fincan...
- February 8, 2010: Gidilmeyen Yol
- February 3, 2010: hiç
- December 21, 2009: heryerde kar var...
- December 13, 2009: ozetler...
- October 28, 2009: eserekli...
- October 27, 2009: uyku kardesim ver elini...
- September 20, 2009: onsekiz...
- September 14, 2009: 3 ay...
Blogroll
- almost turkish
- asliberry
- benibakbiyo
- blogcuanne
- cakil'in yeri
- cikolata cikolata
- edamame prensesi
- elif savas
- endiseli peri
- ev cini
- hastalardan ogrendiklerim
- hedikedi
- kek ve kahve
- kırk fırın ekmek
- kitubi
- miso
- montessori
- morkoyun
- ne guzel seyler
- neolitik hanim
- nurturia
- rotten tomatoes
- turkish cookbook
- yavruSu
- yesil erik
- yok ki
- Yok Ki'nin Bebisi
- May 2010
- February 2010
- December 2009
- October 2009
- September 2009
- July 2009
- June 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- August 2007
Archive for June 19, 2008
komsu komsunun…
June 19, 2008 by admin.
Eski bir atasozumuzu anma firsatim oldu gecen gun…Yan dairemizdeki Badem ailesinden bahsetmistim degil mi?Haftasonu internetten ismarladigim koltuk ortulerini getiren kargo sirketinin azizligine ugradik gecen gun. Bizi evde bulamayinca Badem ailesinin kapisini calmislar, ya da bizim yerimize onlarin kapisini calmislar iste olmus bir karisiklik ve paketi oraya birakmislar. Eve gelip de kapidaki paketinizi 9 numaraya biraktik seklindeki notu alinca dumura ugradik tabi.
Kargo notunun alip gidip caldim kapilarini. 2-3 yaslarinda sirin bir oglan cocuguyla evde olmasina ragmen ustu basi oldukca kapali genc bir bayan actilar kapiyi. Anlattim durumu…”Paket burada” dedi bayan, “kusura bakmayin kaldiramiyorum” diye ekledi. Soyle bir dikkatli bakinca en az 5-6 aylik hamile oldugunu farkettim. Beni iceri davet edince ne diyecegimi bilemeyerek “simdi gelmeyeyim, cok sagolun” dedim. Bademcik oyle tatliydi ki egilip onu biraz mincikladim, sevdim, konustum. Gorusuruz diyerek ayrildik…
Posted in Uncategorized | 1 Comment »