- Uncategorized (72)
- May 7, 2010: geldim yolun yarisina...
- February 28, 2010: bir fincan...
- February 8, 2010: Gidilmeyen Yol
- February 3, 2010: hiç
- December 21, 2009: heryerde kar var...
- December 13, 2009: ozetler...
- October 28, 2009: eserekli...
- October 27, 2009: uyku kardesim ver elini...
- September 20, 2009: onsekiz...
- September 14, 2009: 3 ay...
Blogroll
- almost turkish
- asliberry
- benibakbiyo
- blogcuanne
- cakil'in yeri
- cikolata cikolata
- edamame prensesi
- elif savas
- endiseli peri
- ev cini
- hastalardan ogrendiklerim
- hedikedi
- kek ve kahve
- kırk fırın ekmek
- kitubi
- miso
- montessori
- morkoyun
- ne guzel seyler
- neolitik hanim
- nurturia
- rotten tomatoes
- turkish cookbook
- yavruSu
- yesil erik
- yok ki
- Yok Ki'nin Bebisi
- May 2010
- February 2010
- December 2009
- October 2009
- September 2009
- July 2009
- June 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- August 2007
geldim yolun yarisina…
dilim varmiyor soylemeye; yas ossbes…10 sene once, yani ben 25 olacakken yil 2000 di. OSS matematik sorusuna benzedi yazdiklarim ama idare ediverin. Yillar oncesinden hesaplamistim 2000 yilinda kac yasinda olacagim, ne yapacagim, nerede nasil olacagim diye. ben o kadar oncesinden hesapladim diye midir nedir oyle sIkIci, oyle uyuz girmistim ki 2000 yilina…herhalde bir o kadar uyuz gecirdim ki o yili dogumgunumu hatirlamiyorum bile. oysa ki ne guzel yasmis, 25, edali, isveli, civil civil…akilda kalmaliydi.35 yasima ise BlogcuAnne‘nin dedigi gibi kalbimde yeni acilmis salon salomanje bir odayla girdim. icine sigdiramadigimca sevgi geldi once, ardindan onca sevgiden dogan kacinilmaz bir endise yumagi. ama nasil da buyuk bir coskuyla geldi yeni halim, kollarimi acmis bekliyormusum ne zamandir. zaten buyur edilecek gibi degildi kapilari duvarlari yikti da geldi. degistim, donustum, doganin onunde egildim…anne olmak insani yeniden bastan tanimliyormus. kendime ait kafamdaki butun tanimlar geride ciliz kaldi. yeni ”ben”de kimi zaman annemi buldum, kimi zaman hic tanimadigim “ben”leri. kimbilir daha kimlerle tanisacagim.tum annelerin anneler gununu bir baska kutlarim bu sefer…bizim degistirdiklerimize ve bizi degistirenlere yuregimin salon salomanjesinden sevgilerle…
May 8, 2010 at 5:08 pm
Nice senelere! Yavruyla, ailece mutluluk dolu upuzun omurler diliyorum. Sevgiler.
May 26, 2010 at 6:49 am
çok geç okudum bu güzel yazını. içinden taşan sevgi ile nice anneler günü dilerim ben de sana.